چه عجیب است همه چیز.
چه همذات پنداری شدیدی احساس می کنم بین خودم و آن انسان نخستین که هراسان، در آستانه غار سنگی خویش نخستین باران زندگی اش را به نظاره ایستاده
یا نخستین بار به ساحل دریا می رسد و مرزهای باورش از گنجایش آنچه در پیش روی دارد ناتوانند
یا هر شب با این بیم به خواب می رود که اگر فردا دنیا روشن نشد چه.
همه همه همه چیز چه عجیب است.