"... فيلسوفها و عرفا در اين باره خيلي حاشيه رفته اند. به قامت آن جامه هاي سنگيني دوخته اند. فيلسوفها حوصله ام را سر مي برند. زبانشان تلخ است. اميال آنان آنقدر بيتابانه است که هيچ گاه ارضا نمي شود. عرفا وقتي به خاطر عشق و آب زلال مي زيند مسحورم مي سازند، نه آنگاه که فکر مي کنند..."
-کريستين بوبن: ستايش هيچ - تاملي در عشق و زندگي
ترجمه پيروز سيار - نشر گفتار - 1377